Na aangekomen te zijn bij wat de meest sportieve dag van het jaar zou móeten zijn, streepte ik mijn naam aan en ging op zoek naar mijn teamgenootjes. Meisjesvoetbal. Inderdaad ja, uiteraard ben ik een uitmuntend voetbal talent. Toen ik eenmaal mijn medespelers had gevonden was het tijd om naar ons veld te gaan, waar wij een wedstrijd speelden tegen 5vwo. Die we verloren. 20 minuten en 1 poging-tot-watergevecht-aanval later was het tijd voor het 2e potje. Dát wonnen we wel en wel met 4-1. Ik had de moed opgegeven en besloot maar gewoon langs ze zijlijn te gaan staan en te schreeuwen, om mijn teamgenoten zogenaamd aan te moedigen. Weer 20 minuten en een 2e poging-tot-watergevecht-aanval (die heel oneerlijk was, want ik had geen waterflesje om me mee te verdedigen) verder kwam het beste potje voetbal ooit gespeeld.
Jazeker dames en heren, mijn team had onder leiding van mijn geschreeuw (NAAR LINKS, O MIJN GOD, JA BIJNA, OOOH JAMMER, NAAR RECHTS, JA KOM OP DANNN! Niet dat ik er verstand van had ofzo..) gewonnen met 12-2! Ik weet eigenlijk niet of we in de finale stond, ik was er in ieder geval niet bij. Ik lag namelijk heel sportief in het gras te slapen.
