Kip

Nadat we alles hadden ingepakt voor graspop besloot mijn moeder dat het wel goed zou zijn als ik ook nog wat eieren mee zou nemen, dan had ik weer eens wat anders dan jam enzo. Ik stemde in en mijn vader pakte een pan, vulde die met water en deed er wat eieren in (ja, we hebben een waterkoker, nee, ik weet niet waarom hij die niet gebruikte). Na een tijdje hoorden we een zachte, regelmatige "tjiep, tjoep". Mijn eerste gedachte was "?" en vervolgens "!". Aan mijn vaders gezicht dacht hij precies hetzelfde, in dezelfde volgorde. Mijn vader en ik keken elkaar vragend aan en liepen naar de pan. Het geluid was nu duidelijk te horen. Na nog wat staren besloot ik het piepende ei uit de pan te vissen. Voorzichtig haalde ik het eitje eruit, alsof ik een zeepbel uit een bos doornen moest halen. Ik tikte zachtjes op het ei en keek ernaar. In mijn gedachte zag ik het al he-le-maal voor me, ik zou hem/haar Kip noemen en dan bouwden we een hokje, en dat zou ik Kip voeren en Kip knuffelen. Dat het bestaan van Kip tot dusver nog niet bewezen was, maakte niet zo heel veel uit. "Denk je dat er een kuiken in zit?" "Nou," zei mijn vader "dat lijkt me wel erg onwaarschijnlijk..". Ja, dat vond ik eigenlijk ook wel, het kuiken was natuurlijk allang gestorven aan onderkoeling, luchttekort, oververhitting en verdrinking. "Wat doen we ermee?" "Doorkoken..", "Doorkoken!?" riep ik verontwaardigd. "We moeten het ei openmaken, maak het open!" mijn vader stemde in. "En wat doen we met de inhoud..?" zei ik. "Opbakken." zei mijn vader. "Opbakken!?" riep ik weer. Wist ik veel dat mijn vader er allang vanuit ging dat er alleen ei in de schil zou zitten. Boven een kommetje dan maar.
Ik ging even naar boven. Toen ik terug was zag ik het ei niet meer op het bureau liggen. "Enenenenenenen?" vroeg ik. Mijn vader haalde een schaaltje tevoorschijn. Teleurstelling. Ik het schaaltje zat een heleboel vloeibaar eiwit met in het midden drijvend en hele mooie, gele dooier. "Oh.." was het enige dat ik uit kon brengen. Aan de ene kant was ik opgelucht, wat moest ik nou met een kip en zeker nu voor graspop. Terwijl de gedachtes door mijn hoofd maalden, vertelde mijn vader en verhaal over lucht en hoe de lucht in het ei waarschijnlijk het geluid veroorzaakt had. Aan de andere kant was ik teleurgesteld. Hoe bizar deze gebeurtenis ook was, het heeft mijn ogen geopend.
Ík wil een kip!