Thursday, January 13, 2011
Friday, January 29, 2010
Hospiteren: the after
Zoals jullie hebben kunnen lezen was het afgelopen woensdag zover! Hospiteeravond!
Hierbij het beloofde verslag:
Na op de universiteit onder andere te hebben avond gegeten, werd het tijd om naar mijn hospiteeradres te gaan. Eenmaal aangekomen op het station, strookte de informatie die ik op internet had gezien niet met hetgeen dat ik op de borden zag..
"Mag ik u wat vragen?" vroeg ik aan een buschauffeur, "Ik ben niet meer vrijgezel, maar hij wel".
Ha-ha.
Wat is dat altijd, gadver, maar ok.
Ik kwam eindelijk aan, 10 minuutjes te laat, dus ik belde J. om te zeggen dat ik eraan kwam (nadat iemand mij bovendien de verkeerde kant op had gestuurd).
Toen ik aankwam was de bel er niet en stond er op de deur dat ik moest kloppen, dus dat deed ik. J. deed open en ik begon me te verontschuldigen voor het feit dat ik te laat was en waar het door kwam enzovoorts, J. luisterde al niet meer en ik voelde me ineens een beetje dom. "Naar boven?" vroeg ik, toen ik om me heen keek zag ik dat ik niet echt ergens anders heen kon..
Boven aangekomen kwam ik de 3 (toen nog) huisgenootjes tegen en stelde me voor. J. liet me de kamer zien die me mee viel (5m2). Daarna gingen we naar beneden en dronken we wat in de "woonkamer" (officieel geen woonkamer, maar de grootste kamer in het huis). In de keuken liet J. me het dakterras zien, waarvan ik me kon voorstellen dat het in de zomer heel fijn was. De keuken was klein, maar mooi opgeruimd, dat gold ook voor de rest van het huis.
Het hospiteren zelf was een soort first date met iemand die je niet kent.. maar wel gezellig^^.
Kwart over 9 ging ik weer naar huis, en terwijl ik bij de bushalte voor een bus naar centraal stond, kreeg ik al een telefoontje, ik mocht de kamer hebben!
Thuis nog even met ouders overlegd, en toen was het rond, teruggebeld en aanbod aangenomen.
Binnenkort huisbaas bellen voor contract, zondag verhuizen en sleutel krijgen!
Hopelijk volgende week wonen^^
Hierbij het beloofde verslag:
Na op de universiteit onder andere te hebben avond gegeten, werd het tijd om naar mijn hospiteeradres te gaan. Eenmaal aangekomen op het station, strookte de informatie die ik op internet had gezien niet met hetgeen dat ik op de borden zag..
"Mag ik u wat vragen?" vroeg ik aan een buschauffeur, "Ik ben niet meer vrijgezel, maar hij wel".
Ha-ha.
Wat is dat altijd, gadver, maar ok.
Ik kwam eindelijk aan, 10 minuutjes te laat, dus ik belde J. om te zeggen dat ik eraan kwam (nadat iemand mij bovendien de verkeerde kant op had gestuurd).
Toen ik aankwam was de bel er niet en stond er op de deur dat ik moest kloppen, dus dat deed ik. J. deed open en ik begon me te verontschuldigen voor het feit dat ik te laat was en waar het door kwam enzovoorts, J. luisterde al niet meer en ik voelde me ineens een beetje dom. "Naar boven?" vroeg ik, toen ik om me heen keek zag ik dat ik niet echt ergens anders heen kon..
Boven aangekomen kwam ik de 3 (toen nog) huisgenootjes tegen en stelde me voor. J. liet me de kamer zien die me mee viel (5m2). Daarna gingen we naar beneden en dronken we wat in de "woonkamer" (officieel geen woonkamer, maar de grootste kamer in het huis). In de keuken liet J. me het dakterras zien, waarvan ik me kon voorstellen dat het in de zomer heel fijn was. De keuken was klein, maar mooi opgeruimd, dat gold ook voor de rest van het huis.
Het hospiteren zelf was een soort first date met iemand die je niet kent.. maar wel gezellig^^.
Kwart over 9 ging ik weer naar huis, en terwijl ik bij de bushalte voor een bus naar centraal stond, kreeg ik al een telefoontje, ik mocht de kamer hebben!
Thuis nog even met ouders overlegd, en toen was het rond, teruggebeld en aanbod aangenomen.
Binnenkort huisbaas bellen voor contract, zondag verhuizen en sleutel krijgen!
Hopelijk volgende week wonen^^
Tuesday, January 26, 2010
Hospiteren: the before
Morgenavond ga ik voor het eerst hospiteren! Yay!
Of?
Om me voor te bereiden besloot ik op internet te kijken hoe een hospiteeravond precies werkt.. geen goed idee. Al snel vond ik verhalen van mensen die al 30 keer hadden gehospiteerd en nog geen kamer hadden, erg demotiveren. Ik las verhalen over rare vragen en veel te veel hospitanten tegelijk waardoor het een vleeskeuring werd. Over mensen die voor aankomst aan te horen kregen dat ze het niet werden. Enzovoorts.
Gelukkig vond ik ook gauw verhalen van de andere kant, de huisgenoten. Die zenuwachtig bleken te zijn voor een hospiteeravond en oprecht hoopten nu eindelijk een leuke huisgenoot te vinden. Deze zenuwen van de andere kant stelden mij gerust. Misschien zijn zij net zo nerveus als ik.. (al denk ik stiekem van niet).
Ik ben benieuwd hoeveel hospitanten er morgen komen.
Ik heb me voorgenomen heel erg leuk te zijn, maar ook eerlijk.
En anders is er altijd nog Viking Rainbows die mij met vaste tred, regelmatige schommel en grote bombarie verteld dat alles langzaam doch gestaag moet gaan. In gedachte hoor ik het hout kraken bij elke golf.
Doorstomen dus. En dan komt er wel land.
En verslag van de avond zal volgen.
P.S. Ik heb mij ingeschreven op de internetschande die Twitter heet, geïnteresseerden (alle 0,1 van jullie) kunnen zoeken naar Handsupart, wat overigens ook mijn Myspacenaam is.
Of?
Om me voor te bereiden besloot ik op internet te kijken hoe een hospiteeravond precies werkt.. geen goed idee. Al snel vond ik verhalen van mensen die al 30 keer hadden gehospiteerd en nog geen kamer hadden, erg demotiveren. Ik las verhalen over rare vragen en veel te veel hospitanten tegelijk waardoor het een vleeskeuring werd. Over mensen die voor aankomst aan te horen kregen dat ze het niet werden. Enzovoorts.
Gelukkig vond ik ook gauw verhalen van de andere kant, de huisgenoten. Die zenuwachtig bleken te zijn voor een hospiteeravond en oprecht hoopten nu eindelijk een leuke huisgenoot te vinden. Deze zenuwen van de andere kant stelden mij gerust. Misschien zijn zij net zo nerveus als ik.. (al denk ik stiekem van niet).
Ik ben benieuwd hoeveel hospitanten er morgen komen.
Ik heb me voorgenomen heel erg leuk te zijn, maar ook eerlijk.
En anders is er altijd nog Viking Rainbows die mij met vaste tred, regelmatige schommel en grote bombarie verteld dat alles langzaam doch gestaag moet gaan. In gedachte hoor ik het hout kraken bij elke golf.
Doorstomen dus. En dan komt er wel land.
En verslag van de avond zal volgen.
P.S. Ik heb mij ingeschreven op de internetschande die Twitter heet, geïnteresseerden (alle 0,1 van jullie) kunnen zoeken naar Handsupart, wat overigens ook mijn Myspacenaam is.
Sunday, October 18, 2009
Zij
Zij schrijft een nummer, maar ze moet nog beginnen. Op dit ultiem cruciale moment laat mijn creativiteit mij in de steek.
Ze weet niet dat ik tijgerlelies voor haar ga kopen, of dat ik graag haneman om haar nek zou willen hangen, als ik hem had.
Dat ik haar haar zou borstelen, of vaseline op haar tatoeages zou smeren.
Dat ze te mooi is om een schilderij van te maken.
Ze weet niet dat ik tijgerlelies voor haar ga kopen, of dat ik graag haneman om haar nek zou willen hangen, als ik hem had.
Dat ik haar haar zou borstelen, of vaseline op haar tatoeages zou smeren.
Dat ze te mooi is om een schilderij van te maken.
Wednesday, November 12, 2008
Begin van de herst 2008, 17:30
Ik zat buiten, op de harde metalen tuinstoel, met een oude trui, een dunne trainingsbroek en sloffen zonder sokken.
Het was net herfst aan het worden, misschien was school nog niet begonnen toen, misschien had ik vakantie, misschien niet. Dat meet je niet op dat soort momenten.
Het was niet koud buiten, op manier dat het koud is diep in de herfst en in de winter, alleen de lucht die je aanraakte was koud, en als je inademde, voelde de ijskristalletjes door je luchtpijp gaan om vervolgens je longen te vergroten. Toch, als je uitademde, zag je je eigen adem niet. Ik denk dat het lag aan de puurheid van de lucht. De lucht was nog blauw en licht, maar in een hoekje werd het paars en geel, dat effect waarbij het lijkt alsof de wolken van custard en penseelstroken zijn. Alsof je kijkt naar een poster die de natuur heeft opgehangen voor de echte lucht, om je te verwarren en uit te lachen.
Voor het mengsel van geel en paars stond een grote boom, door de takken zag je de kleuren en als je bleef staren leek het net of de boom om ging vallen.
Die boom staat daar al heel lang, hij is ook erg groot. Hij was groter geweest als de bliksem niet ooit had ingeslagen waardoor het topje opnieuw moest aangroeien, dat ging toen scheef groeien.
Wonder boven wonder leeft de boom nog, en ik weet nog dat er toen heel veel spreeuwen in zaten. De meeste mensen vinden spreeuwen vervelend, uitsloverig, luidruchtig, agressief en bovenal brutaal. Maar als je ze allemaal zit zitten kun je niet anders dan een beetje sympathie voor ze opbrengen. Ze roepen elkaar bij elkaar en zitten dan met 1 grote familie de hele tijd te kwetteren, het geluid dat ze maken vind ik heel mooi. Dan ineens vliegen ze allemaal weg, altijd wel een beetje teleurstellend, dan kun je niet meer naar ze kijken of luisteren.
Dan mag iemand anders naar ze luisteren, als ze in een andere boom gaan zitten.
Hoe langer je wacht, hoe paarser de lucht wordt en hoe mooier de wolken worden. Ik keek naar de lucht boven het huizenblok.
En toen dacht ik: "Als ik erover heen kijk, zie ik de Dents du midi, de groene heuvels met de koeien, de herfstbossen en de wolken boven het meer van Genève. Dit is Zwisterland."
Het was net herfst aan het worden, misschien was school nog niet begonnen toen, misschien had ik vakantie, misschien niet. Dat meet je niet op dat soort momenten.
Het was niet koud buiten, op manier dat het koud is diep in de herfst en in de winter, alleen de lucht die je aanraakte was koud, en als je inademde, voelde de ijskristalletjes door je luchtpijp gaan om vervolgens je longen te vergroten. Toch, als je uitademde, zag je je eigen adem niet. Ik denk dat het lag aan de puurheid van de lucht. De lucht was nog blauw en licht, maar in een hoekje werd het paars en geel, dat effect waarbij het lijkt alsof de wolken van custard en penseelstroken zijn. Alsof je kijkt naar een poster die de natuur heeft opgehangen voor de echte lucht, om je te verwarren en uit te lachen.
Voor het mengsel van geel en paars stond een grote boom, door de takken zag je de kleuren en als je bleef staren leek het net of de boom om ging vallen.
Die boom staat daar al heel lang, hij is ook erg groot. Hij was groter geweest als de bliksem niet ooit had ingeslagen waardoor het topje opnieuw moest aangroeien, dat ging toen scheef groeien.
Wonder boven wonder leeft de boom nog, en ik weet nog dat er toen heel veel spreeuwen in zaten. De meeste mensen vinden spreeuwen vervelend, uitsloverig, luidruchtig, agressief en bovenal brutaal. Maar als je ze allemaal zit zitten kun je niet anders dan een beetje sympathie voor ze opbrengen. Ze roepen elkaar bij elkaar en zitten dan met 1 grote familie de hele tijd te kwetteren, het geluid dat ze maken vind ik heel mooi. Dan ineens vliegen ze allemaal weg, altijd wel een beetje teleurstellend, dan kun je niet meer naar ze kijken of luisteren.
Dan mag iemand anders naar ze luisteren, als ze in een andere boom gaan zitten.
Hoe langer je wacht, hoe paarser de lucht wordt en hoe mooier de wolken worden. Ik keek naar de lucht boven het huizenblok.
En toen dacht ik: "Als ik erover heen kijk, zie ik de Dents du midi, de groene heuvels met de koeien, de herfstbossen en de wolken boven het meer van Genève. Dit is Zwisterland."
Tuesday, September 2, 2008
Tuesday, June 24, 2008
Planning
Steph's planning op een doorsnee schooldag:
Ik moet nog even bellen naar werk omdat ik eigenlijk a.s donderdag niet kan want dan moet ik leren, ik moet eigenlijk ook nog naar de stad voor make-up remover, oe en wet-eyeliner. Mm.. moet nog een frans verslag maken en eigenlijk ook een luisterverslag voor engels, oh en nog een kadootje kopen voor dinges. Eigenlijk moet ik vanavond ook nog chocolat kijken, en ook de nieuwe cd van Daft Punk downloaden, en eigenlijk ook wel graspopkaartje bestellen, shit dat heb ik nog niet gedaan. Stel je voor dat het uitverkocht is, wat moet ik dan, iedereen heeft al een kaartje natuurlijk, shit, dan moet ik t op marktplaats kopen, maar dan wordt het duur natuurlijk, dat kan ik niet hebben. Ik moet nog geld sparen voor Breda en ook voor surfkamp, nu je het zegt ik heb nog geen zwembroek, ai ehm ehm ehm ja wat nu dan, want ik ga voorlopig niet veel werken i.v.m toetsweek, dus dan héb ik eigenlijk totaal geen geld om te sparen, mm ouders dan maar? Wel een beetje lullig he. En met wie rij ik eigenlijk mee naar graspop? En hoe komen we terug, en ik heb eigenlijk ook nog geen bikini. Shit.
Steph's planning in de vakantie:
Eh..
Kaastosti bakken dan maar?..
Ik moet nog even bellen naar werk omdat ik eigenlijk a.s donderdag niet kan want dan moet ik leren, ik moet eigenlijk ook nog naar de stad voor make-up remover, oe en wet-eyeliner. Mm.. moet nog een frans verslag maken en eigenlijk ook een luisterverslag voor engels, oh en nog een kadootje kopen voor dinges. Eigenlijk moet ik vanavond ook nog chocolat kijken, en ook de nieuwe cd van Daft Punk downloaden, en eigenlijk ook wel graspopkaartje bestellen, shit dat heb ik nog niet gedaan. Stel je voor dat het uitverkocht is, wat moet ik dan, iedereen heeft al een kaartje natuurlijk, shit, dan moet ik t op marktplaats kopen, maar dan wordt het duur natuurlijk, dat kan ik niet hebben. Ik moet nog geld sparen voor Breda en ook voor surfkamp, nu je het zegt ik heb nog geen zwembroek, ai ehm ehm ehm ja wat nu dan, want ik ga voorlopig niet veel werken i.v.m toetsweek, dus dan héb ik eigenlijk totaal geen geld om te sparen, mm ouders dan maar? Wel een beetje lullig he. En met wie rij ik eigenlijk mee naar graspop? En hoe komen we terug, en ik heb eigenlijk ook nog geen bikini. Shit.
Steph's planning in de vakantie:
Eh..
Kaastosti bakken dan maar?..
Subscribe to:
Posts (Atom)
