Visjes

Na niet zo heel lang geleden gesmacht te hebben naar een kip, is het nu tijd voor een vis. Ik heb nog steeds geen kip overigens. Annefleur wilde me wel een echte voor mijn verjaardag geven, maar dat leek me geen goed idee. Neenee, de plannen zijn gewijzigd, vanaf nu, wil Steph een vis. Ja, want we gingen vissen kopen voor Ingrids verjaardag, en ik werd helemaal verliefd. Ik hoop niet dat ze dit leest want haar verjaardag is morgen pas. Aan de andere kant is het al half 11. IN IEDER GEVAL. Ik vond ze zo leuk met z'n tweetjes, de ene had een rode rug met een wit buikje en de andere was oranje met een zwart staartje (Bliksem & Tijger). Nou vond ik vissen altijd "stom" omdat ze saai waren. Maar als dat beestje je zo aankijkt, dan ben je verkocht. In dat zakje, met zijn kleine vriendje. Met van die grote geschrokken ogen, je wil gewoon voor ze zorgen. Ik stond erop dat ik het zakje naar de fiets mocht dragen en hoopte stiekem dat Ingrid ze niet wilde hebben. Dan mocht ik ze hebben.
Veel mensen vinden vissen maar emotieloos. Maar het valt best mee, het is leuk om ze te zien zwemmen en te zien dat ze duidelijk moeite hebben met de nieuwe omgeving. Wat ik wel begreep.
Ze werden met een netje uit een bak met minstens 40 visjes gevangen. De verkoopster hield ze uit het water nog even in het netje zodat wij ze goed konden keuren, terwijl het beestje lag te spartelen. "JA!" riep ik meteen zodat ze het visje in het bakje water zou stoppen. En dat deed ze.
Visjes zijn leuk.